Në vlerësimin e përshtatshmërisë së çdo marrëveshjeje pjesëmarrëse bazuar në ndarjen e fitimit dhe humbjes, duhet pasur parasysh se sipas dispozitave të Sheriatit, shpërndarja e fitimeve midis palëve përkatëse është çështje marrëveshjeje e ndërsjellët, mbi bazën e së cilës mund të bihet dakord për çdo raport ndarjeje. Por një nga kushtet thelbësore dhe të detyrueshme të këtyre marrëveshjeve është se humbjet, nëse ndodhin, duhet të ndahen në përpjesëtim të drejtë me investimet e secilës palë.
Në kontekstin tonë, është e rëndësishme të kuptohet se në fund të fundit do të jetë e domosdoshme që i gjithë sistemi ynë bankar dhe financiar të integrohet me depozitat e gjeneruara nga bankat dhe institucionet financiare në llogaritë PLS (fitim dhe humbje të përbashkët), në kuptimin e tyre të plotë. Me fjalë të tjera, është pikërisht fitimi i gjeneruar nga menaxhimi efikas i portofolit të bankave dhe institucioneve financiare, ndoshta kryesisht përmes financimit me kapital dhe investimeve në mudaraba, që u mundëson atyre të ofrojnë një normë të pranueshme kthimi për mbajtësit e llogarive PLS.
Nevojat financiare të sotme, veçanërisht në sektorin korporativ, janë si afatgjata ashtu edhe afatshkurtra. Është veçanërisht sektori industrial që kërkon vëmendje, jo vetëm për shkak të madhësisë së fondeve që kërkon, por edhe për shkak të kompleksitetit të strukturës, menaxhimit dhe funksionimit të tij. Këto e bëjnë mekanizmin e financimit pa interes në këtë sektor, nëse jo të pamundur, atëherë një përpjekje shumë të vështirë.
Një tipar i zakonshëm i shumicës së marrëveshjeve ekzistuese të financimit pa interes nxjerr qartë në pah faktin se bankat dhe institucionet financiare pjesëmarrëse në këto marrëveshje tregojnë një qëndrim hezitues dhe tepër të kujdesshëm, si pasojë e së cilës, marrëveshjet ligjore ekzistuese përfshijnë dispozita që në shumë raste ngjasojnë me kushtet e një marrëveshjeje me interes.
Ky reagim ndaj procesit të islamizimit të ekonomisë duket se buron nga realitetet e vështira të jetës sonë tregtare, ku ndershmëria dhe morali i shoqërisë lënë ende për të dëshiruar. Por të pritet një kohë kur të gjithë pjesëmarrësit ekonomikë të jenë tërësisht të ndershëm do të ishte një shpresë e kotë, ndaj është e nevojshme që të nisë një proces me kontrolle dhe balanca të përshtatshme.
Megjithatë, duhet treguar kujdes i madh për të mos e tepruar në masa të tilla që mund të dëmtojnë frymën dhe qëllimin e të gjithë procesit.
