Politika fiskale në një ekonomi islame do të përdorej për të arritur të njëjtat objektiva si në ekonomitë jo-islame (si stabiliteti ekonomik, rritja dhe shpërndarja e pranueshme), përveç disa objektivave të tjerë që janë të përfshirë në doktrinën islame ose që duhet të arrihen për të zbatuar ligjet islame. Të paktën tre nga këto objektiva mund të identifikohen.
- Islami vendos një shkallë më të lartë të barazisë ekonomike dhe demokracisë përmes, ndër të tjera, parimit themelor që “pasuria nuk duhet të lejohet të qarkullojë vetëm mes të pasurve”. Kjo është e deklaruar qartë në Kur’anin e Shenjtë. Kjo e bën të domosdoshme që sistemi ekonomik të jetë i tillë që të ofrojë, për të gjithë anëtarët e aftë të shoqërisë, një mundësi të drejtë për të siguruar një jetesë të denjë, duke ndarë nderin në pasurinë kombëtare përmes punës së ndershme dhe arritjeve të sinqerta. Ata që kanë aftësi të kufizuara sigurojnë nevojat e tyre thelbësore në mënyrë të nderuar, përmes taksës fetare të Zakah dhe detyrimeve të tjera të vendosura mbi anëtarët e pasur të shoqërisë. Implikimet ekonomike të taksës së Zakah do të diskutohet në seksionin e ardhshëm.
- Pasi Islami ndalon pagesën e interesit për çdo lloj huaje, ka kuptim që një ekonomi islame nuk do të jetë në gjendje të manipulojë normën e interesit për të arritur ekuilibrin në tregun e parasë (p.sh. midis ofertës dhe kërkesës për para). Pra, autoritetet islame duhet të gjejnë një mjet alternativ për të arritur këtë ekuilibër. Ky mjet alternativ është norma e detyrimeve mbi paratë e papërdorura. Këto detyrime janë lloje taksash që natyrisht do të binin brenda fushës së politikës fiskale. Detyrimet ekonomike janë mjetet bazë të politikës fiskale diskrecionale në ekonomitë islame. Kjo do të thotë që ekonomitë islame do të përdorin politikën fiskale për të arritur ekuilibrin në tregun e parasë. Mekanizmi i këtij procesi do të shpjegohet në detaje në seksionin e ardhshëm.
- Një ekonomi islame do të angazhohej për të ndihmuar ekonomitë islame më pak të zhvilluara dhe për të shpërndarë mesazhin dhe mësimet e Islamit sa më gjerësisht të jetë e mundur. Pra, një pjesë e shpenzimeve të qeverisë do të ishte e dedikuar për aktivitete që promovojnë Islamin dhe rrisin mirëqenien e vëllezërve muslimanë në ekonomitë islame më pak të zhvilluara. Taksapaguesi në ekonomitë islame e kupton që një pjesë e taksave që ai paguan është e angazhuar për shërbimin e Islamit.
