Në këtë pjesë të punimit, fillimisht shqyrtojmë nëse diskontimi duhet pranuar me arsyetimin se është një kusht për efikasitetin e investimeve. Paraqitet një këndvështrim islam mbi logjikën e diskontimit dhe përshtatshmërinë e përdorimit të të ashtuquajturave “tabela të interesit të përbërë”. Qëndrimi islam mbi diskontimin krahasohet me atë marksist. Më pas, shqyrtojmë nëse ka nevojë për përdorimin e një norme të interesit hije në një ekonomi islame.
Diskontimi, efikasiteti dhe ideologjia
Ekonomistët në përgjithësi bien dakord se injorimi i diskontimit, kur ai është i justifikuar, çon në humbje të efikasitetit. Edhe ekonomistët marksistë, të cilët për arsye ideologjike e refuzojnë diskontimin, duket se e pranojnë atë si një kërkesë për efikasitetin e investimeve.
Dihet mirë se parandalimi i Israf-it (shpërdorimit) është një qëllim i rëndësishëm islam, i cili qartësisht favorizon efikasitetin. A mund ta përdorim këtë fakt për të pranuar diskontimin nga këndvështrimi islam? Përgjigja është: Po, me kusht që diskontimi të mos jetë i papranueshëm për arsye të tjera islame.
Siç kemi theksuar më parë, shqetësimi islam mbi diskontimin buron kryesisht nga lidhja e tij e supozuar me interesin. Nëse diskontimi do të kërkonte pranimin e interesit, atëherë nuk ka dyshim se ai duhet refuzuar, edhe nëse kjo do të çonte në humbjen e një prodhimi të mundshëm. Sepse Islami e vlerëson shumë arritjen e drejtësisë ekonomike duke eliminuar interesin.
Megjithatë, fatmirësisht, nuk ka nevojë për një zgjedhje të tillë të vështirë. Kemi treguar qartë se norma e kthimit mbi kapitalin është norma e duhur e diskontimit në një botë të pasigurt si ajo në të cilën jetojmë.
Prandaj, mund të konkludojmë, nga këndvështrimi i efikasitetit, se diskontimi sipas normës së kthimit është i dëshirueshëm për të arritur objektivin islam të shmangies së Israfit. Pranueshmëria islame e këtij përfundimi merr mbështetje të mëtejshme në seksionin vijues.
