Fëmijët që punojnë, pavarësisht nga orët e gjata të punës dhe shpesh në kushte të vështira e të rrezikshme, marrin të ardhura shumë të ulëta, në disa raste qesharake, që nuk përmbushin as nevojat më bazë për jetesë. Këto të ardhura janë zakonisht shumë më të ulëta se paga minimale e përcaktuar me ligj në vendet përkatëse. Shfrytëzimi ekonomik është një aspekt kryesor i problemit të punës së fëmijëve, ku përfitimi i punëdhënësve vjen drejtpërdrejt nga pagesa të padrejta e jo dinjitoze për punën që kryejnë fëmijët.
Për shembull, në Brazil, një fëmijë punëtor merr vetëm një të tretën e pagës minimale, ndonëse ai mund të kryejë të njëjtën punë dhe për të njëjtën kohë si një i rritur. Në Nepal, situata është edhe më e rëndë fëmijët paguhen rreth një dollar në ditë, dhe në disa raste madje edhe më pak. Kjo shumë e vogël nuk mjafton as për të blerë një vakt ushqimi të shëndetshëm apo për të mbuluar nevojat bazë si rrobat apo transporti.
Në Indonezi, fëmijët që punojnë në fabrikat e llambave elektrike, ndonëse punojnë 8 orë në ditë, marrin vetëm 3 dollarë në javë, që është një pagesë jashtëzakonisht e ulët për përpjekjen e tyre të përditshme. Një pagesë e ngjashme 3 dollarë në javë raportohet edhe në Zimbabve, ku fëmijët punojnë 10 orë në ditë për pesë ditë në javë. Këto të dhëna tregojnë një shfrytëzim të qartë dhe të thellë të fëmijëve në punë që kërkojnë mund fizik dhe kohë të gjatë, pa shpërblim të drejtë apo mbrojtje sociale.
Një shembull tjetër domethënës është industria e shkrepëseve dhe fishekzjarreve në Siwaski, Indi, ku 15 për qind e punonjësve janë fëmijë. Në këtë industri, fëmijët angazhohen në procese të rrezikshme për shëndetin dhe jetën, por paguhen shumë pak në krahasim me të rriturit. Llogaritjet tregojnë se nëse këta fëmijë do të zëvendësoheshin me të rritur, kostot e prodhimit do të rriteshin me rreth 32 milionë rupi indiane. Ky fakt tregon qartë pse shumë punëdhënës preferojnë të punësojnë fëmijë jo për shkak të aftësive të tyre, por për shkak të kostos së ulët dhe mungesës së mbrojtjes ligjore.
Madje, disa punëdhënës në këtë sektor kanë kërcënuar se do të kalojnë në sistemin e nënkontraktimit, nëse bëhen përpjekje për të ndaluar përdorimin e fëmijëve në punë. Kjo tregon jo vetëm rezistencën e industrisë ndaj ndryshimeve që favorizojnë të drejtat e fëmijëve, por edhe sfidat e mëdha që hasen në zbatimin e politikave që synojnë eliminimin e punës së fëmijëve.
