Bankat islame, ashtu si edhe bankat tradicionale, kanë si funksion kryesor tërheqjen e burimeve financiare nga individë dhe institucione të ndryshme. Këto burime pastaj kanalizohen drejt bizneseve dhe firmave që kërkojnë financim të jashtëm për të mbështetur dhe zhvilluar aktivitetet e tyre prodhuese dhe tregtare. Në këtë mënyrë, bankat islame veprojnë si ndërmjetësues financiarë duke lidhur kursimet e grumbulluara nga kursimtarët me nevojat për kapital të firmave dhe bizneseve, duke ndihmuar kështu në zhvillimin ekonomik dhe në rritjen e prodhimit.
Megjithatë, ndryshimi kryesor që i ndan bankat islame nga bankat konvencionale që përdorin interes është në mënyrën se si ato funksionojnë në praktikë. Kjo ka të bëjë me mënyrën se si bankat islame mbledhin fondet dhe mënyrën se si i përdorin ato më pas për financimin e aktiviteteve të ndryshme. Bankat islame nuk e bazojnë veprimtarinë e tyre në marrjen ose dhënien e interesit, i cili është i ndaluar nga ligjet dhe parimet islame. Në vend të kësaj, ato përdorin modele dhe teknika financiare që përputhen me Sharia-n, si p.sh. ndarja e fitimit dhe humbjes, kontrata të ndryshme partneriteti dhe huadhënie pa interes.
Për të kuptuar më mirë këtë proces dhe për të analizuar veprimtarinë e bankave islame, është e rëndësishme të bëjmë një ndarje të qartë midis burimeve të financimit që bankat mbledhin dhe mënyrës se si këto fonde përdoren për të financuar projekte dhe aktivitete të ndryshme ekonomike. Kjo ndarje na ndihmon të kuptojmë më mirë mekanizmat e funksionimit të bankave islame dhe dallimet që i karakterizojnë ato në raport me bankat tradicionale.
