Tregohet se një gjykatës në një prej vendeve kishte dënuar me vdekje një të ri vetëm gjashtëmbëdhjetëvjeçar, për shkak të një krimi të rëndë që kishte kryer.
Kur erdhi çasti i ekzekutimit të dënimit, një burrë doli nga turma dhe tha:
“Prisni! Mos e ekzekutoni këtë të ri, por ekzekutoni babanë e tij, sepse nuk e ka edukuar siç duhet.”
Atëherë i riu tha:
“Babai im më ka edukuar, por babanë tim nuk e ka edukuar babai i tij!”
Kështu janë edhe problemet e popujve: ato nuk krijohen nga një brez i vetëm, as nuk mund të zgjidhen nga një brez i vetëm. Si problemet, ashtu edhe zgjidhjet, kanë natyrë grumbulluese; pasojat e tyre përcillen nga një brez te tjetri.
Nuk kërkohet që një njeri i vetëm të mbajë mbi supe përgjegjësinë për të ndrequr gjithçka që kanë prishur brezat para tij. Ajo që kërkohet është të kuptojë vendin e vet në zinxhirin e ndikimit dhe të kujdeset që të mos bëhet një hallkë e re në vazhdimësinë e së keqes.
E rëndësishme është që secili prej nesh të bëhet pjesë e zgjidhjes, e jo vazhdim i problemit.
Dr. Abdulkerim Bakkar
